Wêdrowa³ tysi¹c lat, chyba zszed³ ju¿ ca³y œwiat
I on zna³ ka¿dy k¹t, no i ka¿dy jego zna³
Nazywa³ siê, no zreszt¹ to nie wa¿ne jest
Wa¿niejsze chyba to, ci¹gle mówi³, idŸmy st¹d

Chocia¿ nawet on i on nie wiedzia³ dok¹d
Chocia¿ przecie¿ sam i miejsce swoje ma
Miejsce swoje ma

I gdybyœ si³¹ nawet trzyma³ go i tak
Ju¿ chyba we krwi mia³ to, ¿e nogi bra³ za pas
I muszê przyznaæ, ¿e choæ czasem brak mi si³
To czujê czas i chêtnie zwiewam razem z nim