güne kahveyle baþladým
aðzým kuru zihnim açýk
beyaz camda görüntüler
hepsi o kadar dürüst ki

hayatýmdan çok memnunum
aþk bitti aþk aptallýktý
bir de sigarayý býraksam
kimse tutamaz beni artýk

küçük þeyler sevindirir ruhumu
hayal bile edemezdim ben bunu

daha mutlu olamam
daha mutlu olamam

yaðmurlu bir akþamüstü
radyo açýk, köprüdeydim
derken bir anda farkettim
baþka bir hayat yok ki

durdum sustum gülümsedim
gözümü açtým ben deðiþtim
kýzdýnýz, siz haklýydýnýz
artik size gerek yok

küçük þeyler sevindirir ruhumu
hayal bile edemezdim ben bunu

daha mutlu olamam
daha mutlu olamam (bu akþam)