Verse
Hij was misschien, een beetje anders.
Hij was wat vreemd, niet zoals jij.
Hij liep niet mee, op platgetrapte paden.
Een zonderling, hij hoorde er niet bij.

Verse
Een jochie in negentienhonderd,
nu zijn z'n haren zilvergrijs.
En hij heeft niemand, om voor hem te zorgen.
Hij is alleen, dat is de prijs.

Chorus
Geen bergen en geen dalen,
geen machtige verhalen,
hij was nooit een grote prater.
Geen wilde avonturen,
het zal zijn tijd wel duren,
die regenboog bewaarde hij voor later.

Verse
Als jongeman, had hij z'n charmes,
wat is er toen toch fout gegaan?
Als hij vertelt van vrienden en familie,
dan komt er in, z'n oog een traan.

Verse
Hij had een vriend, en was gelukkig.
Maar in die tijd, was dat verkeerd.
Hij heeft zijn dorp, heel stilletjes verlaten.
Maar was heeft hem, dit achteraf geleerd?