Kafan hiç almaz, boşver uğraşma anlamaya
Mecbur kalmışsın siyah ya da beyaz olmaya

Bu bir oyun; bir aşağı bir yukarı giden
Sıkılırsan kimseye söyleme, sadece çık git aniden
Bu bir yalansa kendi gölgesinden ürken
Kaçarken kendini bulamazsın odanda hapsolmuşken

Gözünü aç çocuk, günahların yazılmadan
Elimi tut çabuk, meleklerin ruhu duymadan
Ve sonra

Nereye dönsen aynı, nereliysen fark etmez
Kime gidersen git, kimse seni affetmez

Sen yoldan gelip geçen bir serseri
O ise haber vermeden çekip giden sadece bir yaramaz
Sen kelebeklerin peşinden sürüklenen
Hangisi kalbine konacak diye bekleyen bir uslanmaz

Gözünü aç çocuk, günahların yazılmadan
Elimi tut çabuk, meleklerin ruhu duymadan
Ve sonra

Gözünü aç çocuk
Elimi tut çabuk

Gözünü aç çocuk, günahların yazılmadan
Elimi tut çabuk, meleklerin ruhu duymadan
Ve sonra