Modlę się byś rozpoznał mnie
Kiedy wreszcie powrócisz z gór
Mija właśnie sto pierwszy rok
Niczym góry niezmiennie trwam

Łakociami przekupuję śmierć
Niech omija tego domu próg
Czas mój miły nieprzekupny jest

Modlę się byś rozpoznał mnie
Nie spoglądam w lustro już
Zbyt bolesny jest widok ten
Pozbawione twych czułych rąk

Ciało zwiędło, skurczyło się
Zapomniałam prawie już
Jak smakujesz miły mój
Czasem jednak bywa, że
Wilgotnieję

Karty mówią, że żyjesz wciąż
Jełli tak, to istnieje Bóg
Po co więc od tylu lat
Szukasz go wysoko wsród gór

Spiesz się
Wciąz jeszcze czekam, na ciebie
Spiesz się
Nasz dom tonie w kwiatach dla ciebie
Spiesz się jeszcze jestem