Τι είν’ αυτό που το λένε αγάπηTi eín’ aftó pou to léne agápi
τι είν’ αυτό, τι είν’αυτόti eín’ aftó, ti eín’ aftó
που κρυφά τις καρδιές οδηγείpou kryfá tis kardies odigí
κι όποιος το ’νιωσε το νοσταλγείki ópios to ’níose to nostalgí

Τι είν’ αυτό που το λένε αγάπηTi eín’ aftó pou to léne agápi
τι είν’ αυτό, τι είν’ αυτόti eín’ aftó, ti eín’ aftó
γέλιο, δάκρυ, λιακάδα, βροχήgélio, dákry, liakáda, vrochí
της ζωής μας και τέλος κι αρχήtis zoís mas kai télos ki archí

Ποτέ ποτέ κανένα στόμαPoté poté kanéna stóma
δεν το ’βρε και δεν το ’πε ακόμαden to ’vre kai den to ’pe akóma

Τι είν’ αυτό που το λένε αγάπηTi eín’ aftó pou to léne agápi
τι είν’ αυτό, τι είν’αυτόti eín’ aftó, ti eín’ aftó
που σε κάνει να λες το σκοπόpou se kánei na les to skopó
σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώs’ agapó, s’ agapó, s’ agapó