Ο καιρός μια φωτιάO kairós mia fotiá
όπου δω παντού συννεφιάópu dho pantou synnefiá
σκοτεινό σκηνικόskotinó skinikó
πουθενά μια πόρτα να βγωpouthená mia pórta na vgó
Ευτυχώς είσαι εδώEftychós eísai edó
και γι’ αυτό να ελπίζω μπορώkai gi’ aftó na elpízo boró
ένα γεια το πρωίena geia to proí
πιο κοντά για μια στιγμήpió kontá gia mia stigmí
Και νιώθω πως, πως, πωςKai niótho pos, pos, pos
καινούριο φως η ζωή παίρνειkainourío fos i zoí pérrnei

Πάνω στα κύματαPáno sta kýmata
κάνουμε βήματαkánoume vímata
ό, τι κι αν συμβείó, ti ki an symvī
δίπλα μου εσύdípla mou esý
πέφτω, σηκώνομαιpéfto, sikónomai
τι κι αν πληγώνομαιti ki an pligónomai
είμαστε μαζίeímaste mazí
σώμα και ψυχήsóma kai psychí

Στη βροχή αγκαλιάSti vrochí agkalía
και κάθε φόβος μια σταλιάkai káthe fóvos mia staliá
ευτυχώς που μπορώeftychós pou boró
απ’ την αγάπη σου να κρατηθώap’ tin agápi sou na kratithó
Και νιώθω πως, πως, πωςKai niótho pos, pos, pos
καινούριο φως η ζωή παίρνειkainourío fos i zoí pérrnei