Στην ψυχή αγκάθι τ’ όνειρό μουStin psychí agkáthi t’ óneiró mou
κι η καρδιά σου πέτρα να χτυπώki i kardiá sou pétra na chtipó
ήθελα να σ’ έχω στο πλευρό μουíthela na s’ écho sto plevró mou
σύμμαχο αγάπης κι όχι εχθρόsýmmacho agápis ki óchi echthró

Δες με πώς έχω γίνειDes me pós écho gínei
τι έχει απομείνειti échei apomeíni
είμαι ένας άνθρωπος μισόςeímai énas ánthropos misós
σιωπή και απουσίαsiopí kai apousía
μες στο μυαλό θηρίαmes sto myaló thiría
είμαι ένας άνθρωπος τρελόςeímai énas ánthropos trelós

Σ’ είχα μάθει μόνο εγώ να αγαπώS’ ícha máthi móno egó na agapó
μόνο εγώ να αγαπώmóno egó na agapó

Νύχτες, που ’θελα να δώσειςNýchtes, pou ’thela na dóseis
μα δεν είχεςma den eíches
πέλαγος να φτιάχνουνε οι πίκρεςpélagos na ftiáchnoune oi píkrés
να πεθαίνω για ν’ αναστηθώna pethaino gia n’ anastithó
Μέρες, που τα λόγια σκότωναν σαν σφαίρεςMéres, pou ta lógia skóttonan san sfaires
στα σεντόνια θύελλες κι αγέρεςsta sentónia thýelles ki agéres
που ’σουν χίμαιρα, παράθυρο κλειστόpou ’sun chímaira, paráthiro kleistó

Να παρακαλάω για το φιλί σουNa parakaláo gia to filí sou
κι η καρδιά σου πέτρα να χτυπώki i kardiá sou pétra na chtipó
σ’ ένα Γολγοθά ως το κορμί σουs’ éna Golgothá os to kormí sou
καταδίκη να ’χω το σταυρόkatadíkí na ’cho to stavró

Δες με πώς έχω γίνειDes me pós écho gínei
τι έχει απομείνειti échei apomeíni
είμαι ένας άνθρωπος μισόςeímai énas ánthropos misós
σιωπή και απουσίαsiopí kai apousía
μες στο μυαλό θηρίαmes sto myaló thiría
είμαι ένας άνθρωπος τρελόςeímai énas ánthropos trelós

Σ’ είχα μάθει μόνο εγώ να αγαπώS’ ícha máthi móno egó na agapó
μόνο εγώ να αγαπώmóno egó na agapó

Νύχτες, που ’θελα να δώσειςNýchtes, pou ’thela na dóseis
μα δεν είχεςma den eíches
πέλαγος να φτιάχνουνε οι πίκρεςpélagos na ftiáchnoune oi píkrés
να πεθαίνω για ν’ αναστηθώna pethaino gia n’ anastithó
Μέρες, που τα λόγια σκότωναν σαν σφαίρεςMéres, pou ta lógia skóttonan san sfaires
στα σεντόνια θύελλες κι αγέρεςsta sentónia thýelles ki agéres
που ’σουν χίμαιρα, παράθυρο κλειστόpou ’sun chímaira, paráthiro kleistó