Herşeyi bırakıp giderken büyük şehre
Mahzun ve mahçup bir çığlık var içimde
Kavga gibi aklım
Yalnızlık gibi ürkek
Ve senin kadar çıplaktır

Veda edip giderken doğduğum bu şehre
Hala içimde taşralı bir his

Kavga gibi aklım
Yalnızlık gibi ürkek
Ve senin kadar çıplaktır

Bu şehrin geceleri daha parlaktır
Ve kadınları daha bir kadındır geceleri
Kibar beyleri, pahalı sofraları
Yalancıdır aşkları, sevdaları

Ve o şehrin aç çocukları bizim kadar çıplaktır