Fríða náttin er ein eimur
Stjørnugrús, nú vaknar heimur
Nakin standi eg
Eina her

Maður vakur men so styggur
Nærkast varisliga, hyggur
Taradimt er hár
Tinnuhúð

Verð mín
Verð mín
Verð mín, Verð mín

Undan fert tú eftir hæli
Bangin, stundar eftir sælu
Tøld eg fylgi tær
Verð hjá mær

Nærkast hav og himmalrendur
Kveiktar skelva tínar hendur
Til tín komi inn
Nem við meg

Verð mín
Verð mín
Verð mín, Verð mín

Skrínið læsti, lykil fjaldi
Signaði ímóti galdri
Maður er mítt hav
Nátt er av

Tokkabundin hann meg fevnir
Nevnir meg ein eydnulut
Farin eru øll
Einsamøll

Verð mín
Verð mín
Verð mín, Verð mín

Mín ham mítt hylki
Eg sakni tað ikki
Ein ham eitt hylki
Eg gloymi tað ikki