Chto vizhu ya skvozʹ pelenu
Zatmivshuyu nashi glaznitsy?
I chuvstvo nemoe, chto v smute glubinnoĭ tait·sya
YA vizhu bezmolvnoĭ prirody goryashchie dushi
Stradavshikh ot lyuda ruki ILʹ usopshikh v udushʹe

Skvozʹ bolʹ, vdykhaya otravlennyĭ vozdukh ot gari
Bez slez, stonaya bezmolvno, oni umirali
Skvozʹ omuty grez, chto vizhu ya vsyudu?
Krik stradanʹya berez ot bezdushnogo lyuda

Bolʹno mne

Bolʹno, da ot zhala khladnogo nozha
Tikho umirala, dlanyami drozha
Rany, na zemʹ krovʹ ronyaya po vesne
Gorʹko, da-li silʹno, silʹno bolʹno mne!

Sladko moi korni spali vo zemle
Dlani pelenal-da tuman na zare
Gryeet, obzhigaya dushu, bolʹ moya
Tikho i bezmolvno umirayu ya

Kholod
Drev mertvye stany
Ikh dlanʹ obzhigaet menya skvozʹ pronzayushchiĭ svet
Chrez stoletiya rany my vzvoem ot boli
Chto nas bolʹshe net.
Tolʹko kholod i bolʹ

Vdykhaya otravlennyĭ vozdukh ot gari
Bez slez, stonaya, bezmolvno oni umirali
Skvozʹ omuty grez, chto vizhu ya vsyudu
Plach bezmolvnykh berez nevedomyĭ Lyudu